Przejdź do komentarzyMIŁOŚĆ W LUDZKICH TWARZACH
Tekst 161 z 255 ze zbioru: A kiedy mi życie dopiecze
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2012-09-13
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1568

MIŁOŚĆ W LUDZKICH TWARZACH


pobłądziło serce w drodze do miłości

więc się kurczy bezradnością przemęczone

rok po roku zmienia liczby z majestatem

no i starość drepcze wolno lecz z fasonem


cóż mi począć na rozstajach szlocha serce

tyle ścieżek nieprzetartych kto je zliczy

aż się duszki pochyliły nad niezdarą

i szepnęły szukaj szczęścia nie słodyczy


ono północ diamentową ci odtworzy

srebrnym dłutem wyrysuje w korytarzach

wzmocni mosty kruche kładki i nauczy

jak się miłość rozpoznaje w ludzkich twarzach



  Spis treści zbioru
Komentarze (5)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Nic dodać, nic ująć, doskonale zinterpretowałaś mój tekst.

Dzięki za pochlebstwa :)
avatar
Pochlebstw nie będzie, ale zachwyt jest nad głęboka treścią i zgrabną formą.
avatar
Wiele rzeczowników i przymiotników,wiele ludzkich twarzy,które kiedy się nie zamkna w miłosnej ramie,pozostaną na zawsze ujęte w kruchych zwierciadłach.
avatar
Dopiszę,że ludzkie twarze czasm siękocha,ale ciało,to nie głowa.
avatar
Czytałem pańskie kawałki. Jest Pan poetą Panie Lucius. Prawdziwym. Ma Pan swoją formułę. A w mainstreamie tyle... gówna. Dziwny jest ten świat.
© 2010-2016 by Creative Media
×