Tekst 174 z 179 ze zbioru: Promyk świtu
| Autor | |
| Gatunek | poezja |
| Forma | wiersz biały |
| Data dodania | 2026-03-31 |
| Poprawność językowa | - brak ocen - |
| Poziom literacki | - brak ocen - |
| Wyświetleń | 81 |

Idąc Drogą Krzyżową
Nie mogłeś ustąpić!
Nie mogłeś!
Choć wiedziałeś, co Cię czeka:
cierniowa korona, bolesna droga
i śmierć na krzyżu.
Nie mogłeś ustąpić!
Nie mogłeś!
Choć czułeś odrazę grzechu
i srogą zawiść śmierci, co jak oścień
w ziemię nas wgniata.
Nie mogłeś ustąpić!
Nie mogłeś!
Pozostawić świata w ciemnościach,
chcąc siostrze i bratu odsłonić drogę
w bieg ku wolności.
Nie mogłeś ustąpić!
Nie mogłeś!
Pozostać w grobie na zawsze.
Dałeś nam zmartwychwstanie, akt świętości,
ku Bożej chwale.







