ŁADNE NAZWISKA

W 1837 roku w miasteczku St. Peter mieszczącym się na terenie obecnej Minnesoty odbyło się spotkanie na temat ułożenia stosunków pomiędzy rządem i władzami USA a przedstawicielami plemion Odżibuejów. Strony podpisały traktat regulujący wzajemne stosunki. Ze strony USA podpisali go ludzie o banalnych, niewartych wzmianki nazwiskach.

Ze strony Odżibuejów traktat sygnowali:

Płaskie Usta

Starszy Brat

Młody Bizon

Królik

Wielka Chmura

Dziura w Dniu

Mocna Ziemia

Biały Rybak

Niedźwiedzie Serce

Bizon

Mokre Usta

Powracający do Domu z Krzykiem

Ucięte Ucho

Dzięcioł

Biała Wrona

Kolano

Dandys

Biały Grzmot

Spotkanie Dwóch Namiotów

Wątroba Szczura

Pierwszy Dzień

Oba Krańce Nieba

Wróbel

Zły Chłopiec

Duży Francuz

Odwaga

Mała Szóstka

Samotnik

Łapa Nura

Morderczy Krzyk.

Jakby się nie nazywali negocjatorzy ze strony USA, a panowała wtedy moda na Ezekielów i innych zaczerpniętych z biblii, to i tak żaden z nich nie przebije Dziury w Dniu i Powracającego do Domu z Krzykiem.

Wyobrażacie sobie taki wieczór, gdy żona Morderczego Krzyku ma ochotę na pieszczoty i czule, zdrabniając jego imię namawia go na… Jak ona to mówi? No chyba, że mieli tajemne imiona na takie sytuacje. Musieli mieć, bo – po wertepach dziejowych, ale jednak – ustanowione w ten sposób rezerwaty zasiedlają ich potomkowie. No chyba, że mieli jakieś inne technologie w tych tematach.

Jeszcze jedna myśl mi wpadła do głowy. Ich żony. Jeżeli do tradycji należało posiadanie jednej żony to poziom komplikacji jest niewielki. A jeśli było ich 3 albo 16? Wtedy zapamiętanie ich imion/nazwisk było nie lada wyzwaniem.