Kolejny wiersz nastoletniego Villego – Libertyna, bohatera sagi Echo Wolności.

(PS. To oczywiście mój tekst z czasów licealnych.)

Zamknięty

Litość? Ja, zbrodniarz, dziś o nią nie proszę.

Miłość? Ja śmieję się jej głęboko w oczy.

Nienawiść na wyżyny skradzionych uczuć wznoszę,

Zazdrość – najlepsza przyjaciółka warta zazdrości.

Ciemność to mój świat, co mnie otacza,

Wilgoć – mój napój, którym się upijam.

Chłód, w którym co dzień kończyny swoje maczam,

Brud, który z mojego serca spijam.

Wina nakreślona dziś śladem goryczy,

Upiory – myśli moje i obsesje zgubne.

Ale dusza moja bezgłośnie krzyczy

Gdy leżę od lat w tej nawiedzonej trumnie.