Raz spłynął Anioł  z Nieba

Senną kroplą perlistą;

Zwabił go zapach chleba

Uświęcony łzą szklistą

Zwabił go niewinności

Czar zrodzony z tęsknoty

Jak klejnoty młodości

Których błysk tak ulotnym

Zwabił go smak poranku

Który jak pożegnanie

Na słonecznym krużganku

Kiedy czas szepnął: amen

Kiedyś tu pozostawił

Gdy sił już nie starczyło;

Nieba dziś moc jest za nim

Niesion On jego siłą

W lekkim skrzydeł trzepocie

Malowane jest trwanie

Bielą oprawną w złocie

Na gwiaździstym kurhanie

W Niebie tez przecie trzeba

Rozsrebrzonych uśmiechów

Ciepła słońca i chleba

Bliskich sercu oddechów

Weźże stąd cząstkę tego

Coś pokochał na ziemi

Snem motyla białego;

Tam gdzie żyją zbawieni

Weź różane laud pienia

Tak pachnące Ci przecie

Gdzieś, w ogrodzie zbawienia;

Biały motyl na kwiecie…