Miłość do poety

Wiatr  włosy rozwiewa,

spod jego palców muzyka rozbrzmiewa.

Na trawie siedzę obok niego,

patrzy w moje oczy z głębią,

owijam palcem nicią srebrną,

zazdrościć mi będą pana takiego,

nawet nie wiem jak mu na imię,

tylko on trwa przy mnie.

Nasza miłość zasługuje na Niebo.