Wymieniłeś trzy nazwiska. Krótko o każdym w kolejności alfabetycznej. Bodnar to chodząca przyzwoitość, kultura prawna i niestety, człowiek ze zbyt dużą wyobraźnią, by nadawać się do roli chwilowo potrzebnego narzędzia w rękach polityków. Na czas wojny potrzebny jest ktoś, jak Sienkiewicz. Zrobił swoje i Sienkiewicza nie ma w obiegu publicznym.
Ćwiąkalski. Koniecznie odszukaj archiwalne numery tygodnika "NIE" z 2009 roku: "„Ćwiąkalski zatruł się kiełbasą” i „Witaj mój aresztancie” poświęcone związkom rzeczonego z Henrykiem Stokłosą. Żadnego pozwu przeciwko Urbanowi, żadnego wyroku, tylko zbieżna w czasie dymisja motywowana "nieprawidłowościami" w pionie więziennictwa. Dziwne to wobec sprawy "z domu Ćwiąkalska contra Śpiewak", która doprowadziła do skazania aktywisty za "znieważenie funkcjonariusza publicznego". Przypomnę. Mieszkanie w Warszawie, pani kurator, właścicielka mieszkania w wieku bodaj 114 lat, opinia Śpiewaka w Internecie. A podczas procesu prawo naciągnięte, jak guma od majtek Paździocha.
Giertych. Jego ewentualna obecność w rządzie wyklucza koalicję z Lewicą i tyle. Miałbym dużo do powiedzenia o Giertychu. Nie chce mi się, jak ktoś ma krótką pamięć, może sobie pokopać w Internecie. Ministrem już był - tym, o którym wypisywano na szkolnych murach: "Giertych do wora, wór do jeziora". Poglądów nie zmienił, chwilowo gotują się pod pokrywką. Jak zaczynają kipieć, wychodzi z sali sejmowej i nie głosuje.