Maluj mnie światłem, 

które zostało na Twoich dłoniach. 

Nie wygładzaj zmarszczek  

- każda z nich zna drogę  

do jakiegoś jutra  

i jakiegoś wczoraj. 

Namaluj oczy, 

co jeszcze umieją 

szukać zachwytu 

w kropli deszczu, 

w skrzydle motyla, 

w cichym „jestem”. 

Nasącz kolorami 

puste miejsce przy Tobie, 

muśnij usra burgundem 

i połącz z Twoimi ustami. 

A jeśli zabraknie światła  

namaluj mnie ciszą. 

Iluminacją barw wypełnię 

wszystko, co potem się stanie.