Pisanie przypadkowe i nieobowiązujące

towarzyskie zawracanie głowy

zakładam czapkę z daszkiem

niech chroni los mój zębaty

skoro skąpi obietnic ze stronic.

Przepowiednie choć trudne

warte większej uwagi

zaklęcia wyroczni niesprzyjające

chronią tajników sztuki i wiedzy

jak pereł w budowlanym składzie.

Nieznośnie być zarazem

przystojnym i głupim

leniwie bezczelnym

niekiedy zalety są tak wybujałe

że stają się wadami.

Jestem niekoniecznie interesujący

idę przez inferno

polne drogi sady i lasy

dotrę kiedyś do cienia stałego

odmieniec znawca okropności.

Daszek przekładam na tył głowy

przysłaniał perspektywę klasyczną

horyzontalna równowaga

chyli się ku dołowi

wytrzeszcz oczu bardziej pusty.

Spodziewałem się że będzie inaczej

mówię spod przymkniętych powiek

jestem taki sam jak kiedyś

sonda z retrospekcji wytyka niezdarność

będzie długo jątrzyć w pamięci.

Tematu miłości mało

zbyt wiele jałowej konwersacji

kto dziś mówi

jesteś zjawiskowa

niegodziwie wyzywająca.

(i tak dalej)

Usta wczoraj piękne i młode

w ćwierć rozchyleniu zostawiłem...