Tekst 16 z 12 ze zbioru: Wiersze patriotyczne
| Autor | |
| Gatunek | historyczne |
| Forma | wiersz biały |
| Data dodania | 2026-08-20 |
| Poprawność językowa | |
| Poziom literacki | |
| Wyświetleń | 209 |

Pastisz pieśni Bułata Okudżawy `A przecież mi żal`
Co było, nie wróci i szaty rozdzierać by próżno,
cóż, każda epoka ma swoj obyczaj oraz ład.
A przecież mi żal, że nie mogę ustrzelić Putina,
tak chętnie bym dziś choć maczugą rozwalił mu łeb.
A potem z rozkoszą powiesił na pierwszej latarni,
niech bestia w cierpieniach wciąż czeka na niej na swój kres.
A sępy i lwy poćwiartują to ścierwo na strzępy,
ażeby już nikt nie ucierpiał przez sukinsyna.
Niech ludzie zapomną, że kiedyś to monstrum istniało
i niech z ich pamięci zniknie o nim najmniejszy ślad.
A wtedy znów wrócą dawne, piękne, wspaniałe czasy
i z nimi niech wróci także cudny, przyjazny świat.








oceny: bezbłędne / znakomite
pcha się "rodzina" sukinsyna,
i nie ma na to rady,
bo pakty i układy
spod bladu i spod lady,
i ten czerwony dywan
od krwi bryzganej aż na ściany!
Maryjo! Jezusie kochany!
oceny: bezbłędne / bardzo dobre
Sugeruję jednak wnieść w oryginale małe poprawki:
- zgrzytaja mi niektóre wersy w rytmice czytania (np. lepiej by było: oraz ład - i ład),
- w 2. strofie brakuje mi (w 4.wersie) zastosowanego rymu męskiego na końcu. Wtedy czyta się wersy 2. i 4. w strofach jak staccato, tak jak śpiewał Bułat.
oceny: bezbłędne / znakomite
To przejmujący i mocny utwór, świadczący o Twojej wysokiej klasie i wrażliwości artystycznej. Przypomniał mi on bardzo ostry komunikat Andrzeja Seweryna skierowany na jednym z koncertów do Władimira Putina w ramach solidarności z walczącą Ukrainą: „Putin, idi na chuj".
To też moja ulubiona pieśń Okudżawy, obok "Wybaczcie piechocie" oraz "Dopóki ziemia kręci się". Wszystkie trzy znam doskonale w języku rosyjskim oraz polskim i dość często wykonywałem je przy rożnych sposobnościach. Niestety, to już przeszłość. Hardy, w przypadku tej pieśni w powszechnie znanej wersji polskiej występuje pewna niekonsekwencja. Teoretycznie kolejne wersy mają naprzemiennie po 15 i 14 zgłosek, ale nie do końca jest to prawdziwe. Przytoczę powszechnie znaną wersję polską pierwszej strofy:
"Co było, nie wróci i szaty rozdzierać by próżno,
cóż, każda epoka ma swój obyczaj i ład.
A przecież mi żal, że po Moskwie nie suną już sanie
i nie ma już sań, i nie będzie ich nigdy, a żal".
Zwróć uwagę, że tutaj drugi wers drugiej części strofy ma 14 zgłosek, a drugi wers pierwszej części strofy 13. Jeżeli dobrze pamiętasz melodię, to przypominam, że słowo "ład" śpiewano jako dwuzgłoskowy "ła-ad". Dlatego też w pełni świadomie zamiast "i" wpisałem "oraz", by zyskać tę praktycznie zgubioną zgłoskę. No i w konsekwencji chodziło mi o zgodność liczby zgłosek w kolejnych strofach.
Serdecznie dziękuję i pozdrawiam!
oceny: dobre / dobre