~~

Po prawdzie - żal mi lata ...

- Lecz gdy nadejdzie zima

Bez nart na śnieżnych stokach

Nie mógłbym dłużej strzymać ...

Jesienne grzybobranie

Też ma uroki swoje

Bo gdy coś tam zatrzeszczy

Ty z wielkim niepokojem

Wypatrujesz przyczyny ...

Mógłbyś podpatrzeć w lustrze

Swej, przerażonej miny ...

Wiosna - ta początkowa

Nijak nas nie rozpieszcza

Tym pośniegowym błotem

Dzionkami w ciąglych deszczach ...

No, ale - już ta - kwiecista,

Z zapachem różnych ziółek

I mimo wciąż fruwających

Tu i tam wielu pszczółek

Przynosi radość życia

Dla Ciebie i dla innych ...

Bądźmy więc wciąż radośni

- Bez zbędnej ... kwaśnej miny ...

~~