Tekst 12 z 11 ze zbioru: Kwadratowe tulipany
| Autor | |
| Gatunek | poezja |
| Forma | wiersz biały |
| Data dodania | 2026-10-04 |
| Poprawność językowa | |
| Poziom literacki | |
| Wyświetleń | 157 |

Czuję się jak niedokończone..
bardzo stare opowiadanie
w którym uczestniczy skrajna rzeczywistość
nie było cię... ... a ja byłam
wyczekiwałam w zwiniętych przestrzenich
poza kresem wszechświata
tymczasem świat znika zaciera się
pod powiekami na przybrzeżnych urodzinach
jak senna poświata utkana
z tego co mogło by się zdarzyć
a potem zawsze nic
między za późno a za wcześnie
istnieje cała wieczność
wplątana w dmuchawce wiatronośne
co swymi miniaturowmi spadachronami lądują na ziemię
wbijając się w jej łono menopauzalne








oceny: bezbłędne / znakomite
od sosny czy dżdżownicy do rekina albo osła
W tym sensie wszyscy jesteśmy czyimś bardzo starym opowiadaniem
;(
Czy z tego zaklętego kręgu moźna się wyrwać?!
Owszem, można. Na ścieżce asertywności,
NICZEGO NIE POWIELAJĄC
/jak to robią dzieci autystyczne/
oceny: bezbłędne / znakomite