biedny trupek dziś zmartwiony

zdarzeń pewnych to zapowiedź

bo pan grabarz na batyskaf

dziś przerobił jego domek

przy cmentarzu jest jeziorko

wody więcej niż w kociołku

grabarz pływa tu codziennie

gdy nie musi kopać dołków

trupek trupią zemstą pała

bez łóżeczka biedny został

choć słoneczko go pociesza

tuląc ciepło barwny rozkład

roztańczone nawet trochę

plamy zwykłe i pośmiertne

nucą cicho i proroczo

o garbarzu piosnkę rzewnie

a konstruktor batyskafu

dzieło ciągnie na kółeczkach

już na wodzie wszedł do środka

gul gul gul gul głębia ciemna

gdyby spojrzał on za siebie

zanim w wieka skoczył nogą

to by ujrzał za plecami

zwłoki groźne co gaworzą

słyszy szepty stuki zgrzyty

piszczel twórcą dziurek pięciu

sufit mocno już przecieka

część jeziorka jest w wnętrzu

dno głęboko mroczne mokre

kosa w pas się nisko kłania

grabarz członkiem chce oddychać

skrzeli nie ma stąd ambaras

rybka zerka przez otworek

jakieś dziwy w tej konserwie

myśli sobie och pan grabarz

dziś obiadkiem dla mnie będzie

*

nie ma złego co na dobre

by nie wyszło nawet zaraz

trupek cuchnie przeuroczo

bo kochankę swą odnalazł

leżą smrodkiem przytuleni

w lubej domku życie wiodą

w oczodoły śmierć nie zajrzy

przecież umrzeć już nie mogą

raz do roku gdy rocznica

tam na wodę kładą wianek

no bo w końcu dzięki niemu

mają szczęki rozkochane