Przejdź do komentarzyUcieczka
Tekst 4 z 8 ze zbioru: Uczuciologia
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2021-02-04
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń635

spojrzałem na ciebie 

ostatni raz 

nie pamiętam gdzie


ślepo ufałaś zmysłom 

uciekając z zaminowanego

pola widzenia


układałaś włosy w nieład 

zawstydzona swoją 

doskonałością


odchodząc 

wzięłaś nie nasz bagaż 

by móc żyć szczęśliwie 

nie wiedząc


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
To kulminacyjna, bardzo filmowa scena rozstania. Każda ucieczka (vide nagłówek miniatury) jest synonimem lęku. Ucieczka z nie naszym bagażem - to już panika.

Przed kim? /przed czym?/ ucieka zawstydzona swą doskonałością, po raz ostatni męskim okiem relacjonującego widziana dziewczyna?

Napisać - a już o uczuciach? (patrz tytuł cyklu poetyckiego), o miłości?? - coś niebanalnego, coś, czego jeszcze ludzie nie widzieli??

Można?

Można.

Kunsztowna, maksymalnie prosta w wyrazie, czysta jak diament liryka
avatar
Spanikowana bohaterka jak w kinie z Jamesem - Jamesem Bondem - tak zwiewa z kadru, aż się kurzy.

Nie bez przyczyny.

ślepo ufałaś zmysłom
uciekając z zaminowanego
pola widzenia

Kim jest relacjonujące męskie "ja"? Snajperem?
avatar
Być może nie rozumiem tego wiersza. Być może nie powinienem go komentować. Lecz, może ktoś mi go objaśni?
Nie pamiętasz gdzie ją widziałeś ostatni raz?
Uciekała z zaminowanego pola widzenia?
No, to musiała być pyszna miłość.
Wzięła, na koniec nie wasz bagaż. Ale czyj?
By móc żyć szczęśliwie.
Wzięła nie swój bagaż, by móc żyć szczęśliwie?
Na ten moment moje oceny są takie.
© 2010-2016 by Creative Media
×