Go to commentsutwór z przekroczoną normą melancholii
Text 41 of 59 from volume: kości zostały rzucone
Author
Genrepoetry
Formblank verse
Date added2018-07-07
Linguistic correctness
Text quality
Views590

już nie ma dzikich boisk

tam gdzie wszystko

nam się świerszczyło

gdzie na kwiecistych

spódnicach naszych dziewczyn

ochoczo kładliśmy głowy

gdzie miłość definiowały

najprostsze rymy

gdzie wzajemność

była czymś oczywistym

gdzie marzenia

unosiły nas pod nieboskłon

gdzie ostatni

wystrzelony kamień z procy

miał kolor zielony


czasami tam wracam

wartkim strumieniem wspomnień

  Contents of volume
Comments (7)
ratings: linguistic correctness / text quality
avatar
Rzeczywiście melancholia, ładnie przedstawiona.

Chyba wszyscy mamy takie miejsca, wspomnienia.
Pozdrowienia.
avatar
już nie ma dzikich boisk
wszystko się zświerszczyło
kwieciste spódnice naszych dziewczyn
na które ochoczo kładliśmy głowy

miłość definiowały najprostsze rymy
a wzajemność była czymś oczywistym
marzenia unosiły nas
jak kamień wystrzelony z procy

czasem tam wracam

Zagdziebałeś tekst, Tak go czytam. Pozdrawiam.
avatar
...bo to, gdziebieśnik. Pozdrawiam i dziękuję za komentarze.
avatar
Nostalgicznie ze słodkim zapachem różowej koniczyny :)
avatar
Befano, dziękuję.
avatar
Nic nie zastąpi nam czaru tamtych bajecznych czasów! Nic!
avatar
O ile nie byłeś/-aś cierpiętnikiem/-cą
© 2010-2016 by Creative Media