< Na co martwy człowiek może przydać się żywym > Jeremi Bentham. (czyt. kursywą)

podarowana rzeczywistość o znaczeniu

indywidualnym

ma skłonności wyższe i niższe

jak to bywa wszędzie

gdy siedzimy na czubku widzenia

pola mają określoną kubaturę.

czyli wychodzi ze mnie słońce

i wszystkie księżyce planet

bowiem w chmurach nic nie ginie.

wylazły ze szczelin meteorytów

klany niesporczaków

do bajek z mchu i paproci

gdzie łza plemienia człowieczego

spada ze skargą

a stworzenia świata naturalnego

śmieją się

któż to wie.

ze słów bez końca można pleść

może przywróci się słowiańskość

lub coś w tym stanie

bardziej wszystko ujęte jest

w złotym ciągu fibonacciego

niż za pstryknięciem palcami

(niech tak będzie).

nawet z paszczy nilowego prastarego

bezzębnego krokodyla nie odczytasz

i z dzisiejszych kamieni mezopotamii

jak było.

tylko tak zwani poeci

dwoją się i troją

z troją to może być historia

wymyślona przez ślepca

tylko kobieta nazwana gałązką jabłoni

jest pewna

platon miał rację

żeby wyprowadzić lekkoduchów

z przestrzeni wszelakiej

jest to wszystko mniej skomplikowane

niż malują.