Ludzie...widzę ich, jak chodzą po podwórku, śmieją się, bawią, rozmawiają. Tak zwyczajnie w swej naturze. Ja zaś wybrałem kapsułę czasu, miejsce wyodrębnione od tego obrazu życia. Jest to miejsce, z którego każda widziana naturalna zabawa i każda szczera rozmowa koi uśmiechem zakamarki mojego serca. Świat jest pięknym miejscem, ale w żadnym miejscu nie jest idealnie. Są kłótnie, awantury, sprzeczki i nieporozumienia. Lecz życie, jakie by ono było niedoskonałe, w Prawdzie i z Prawdą, zawsze będzie właściwe.