szaro ponuro ściemniało 

wzięło się na deszcz 

okryłem czym miałem 

a mam niewiele prócz serca 

byłaś jedyną na świecie 

nie chciałem nikogo więcej 

zimno przeszyło wnętrze 

całą noc w objęciach 

wiedziałem że znalazło się szczęście 

biegliśmy przez życie przez płotki 

bo każdy żywot nie jest gładki i słodki 

wyszło słońce wyszłaś na taras 

pijemy kawę bo życie nas dotarło 

nie potrafię kłamać wyczuwasz 

każdy gest każdą nieszczerość