Hetman i Dziewczyna

WNĘTRZE.POKÓJ.DZIEŃ

Przez lekko przesłonięte okna wpada światło. Krótki widok na gwar ulicy. Przy komputerze siedzi DZIEWCZYNA (20 lat, blondynka) i pisze na komputerze referat na temat systemów politycznych w krajach anglosaskich.

Zbliżenie na twarz dziewczyny, która nagle zastyga w bezruchu, na jej twarzy maluje się zdziwienie, zatyka dłonią usta.

Na ekranie pojawia się samodzielnie wpisana fraza „Gdy tylko dobija korab mój w te strony, zarzucam kotwicę i schodzę na ląd by oznajmić czas spotkania…”

Dziewczyna kręci głowa i wystukuje komunikat :Kim jesteś?” Tajemniczy „ktoś” odpisuje: „Przyjdź na spotkanie a ręce Me otoczą Twoje.” Dziewczyna się uśmiecha.

FADE OFF

PLENER.LESISTE WZGÓRZE.DZIEŃ

Jest słoneczny dzień, Dziewczyna ma na sobie długa, letnią sukienkę na ramiączkach, spogląda w górę, wiatr nieco szarpie jej sukienkę i rozwiewa jej włosy. Dziewczyna rozgląda się.

Z perspektywy Dziewczyny

Patrzy na rozrzucone w oddali miasto.

Ujęcie na niebo, po którym fruwają ptaki.

Ujęcia fragmentu jej pleców, szyi i karku. Ktoś kładzie je rękę na ramieniu, Dziewczyna robi kilka kroków w przód, po czym odwraca się, przed nią stoi HETMAN (36 lat, ubrany niczym Gabor Bethlen, z fryzura i zarostem niczym miejski hipster) Dziewczyna wygląda na zaszokowaną, spogląda w jego stronę z nieufnością.

Dziewczyna

To ty?

Hetman przytakuje

Dlaczego do mnie napisałeś?

Hetman

Jest jakaś krzta energii między nami. Coś błysnęło między Twoim umysłem, a moją świadomością.

Dziewczyna

Niby co?

Hetman

Jedni nazywają to miłością, a drudzy więzią.

Dziewczyna

I co, zakochałeś się we mnie?!

Hetman

Sam nie wiem.

Dziewczyna odwraca się do niego plecami.

Dziewczyna

To miasto ładnie się usadowiło na wzgórzach.

Hetman

Wszystko jest piękne, jeśli przyjrzysz się temu głębiej.

Dziewczyna

Zakasuje ręce

Na pewno to miejsce jest niezwykłe chociaż nigdy tu nie byłam i nie wiem gdzie jestem ale podoba mi się tu.

Hetman

Pamiętasz ten wiersz?

Dziewczyna

Ten z komputera? Miło dostawać komplementy.

Hetman

Co ty taka ciągle nadąsana?

Dziewczyna

Stoję w jakimś dziwnym miejscy, z jakimś dziwnym facetem wyglądającym jakby uciekł z balu maskowego!

Hetman

Jak coś to jestem hetmanem.

Dziewczyna

A masz jeszcze jakieś inne ksywy?

Hetman

Widzę, że lubisz się ze mną droczyć.

Dziewczyna śmieje się ironicznie

Może spacerek?

Dziewczyna

Odpuść sobie!

Oddala się od niego i idzie w dół lecz po chwili staje w miejscu, zamyślona i cofa się. Uwiesza się hetmanowi na szyi.

Pójdźmy tam, gdzie będzie nam dobrze.

Zakrywa jego i swoją twarz włosami.

PLENER.OGRÓD.DZIEŃ

Dziewczyna i Hetman siedzą w kwietnym ogrodzie, siedzą na ziemi i patrzą w górę.

Dziewczyna

Widzisz, jak ptaki szybują?

Hetman

Taniec życia i śmierci, koło, które nigdy się nie zamyka.

Dziewczyna

A jeśli się zamknie?

Hetman

Nie będzie sensu, by istniał świat.

Dziewczyna

To po co świat istnieje?

Hetman

Żeby się realizować i sam napędzać.

Dziewczyna

A czym jest zatem ta cała sztuka, natura?

Hetman

Natura to obraz nieskończoności a sztuka to jej powielenie.

Dziewczyna

Jesteś takim ciekawym człowiekiem…

Hetman

Literatura i myśl filozoficzna, to mnie stworzyło.

Dziewczyna

Ciekawe

Słychać rechot żab.

Jeszcze dzień, a już się drą.

Hetman

Opowiadają nam o świecie.

Hetman śmieje się wraz z Dziewczyną, ona chce oprzeć się o jego ramię lecz nagle, jak oparzona, wybiega z ogrodu, Hetman jest zaskoczony i biegnie za nią.

PLENER.LAS.DZIEŃ

Dziewczyna przysiada nad jeziorem, szybko oddycha, jest zdenerwowana, szybko oddycha, przykuca nad jeziorem, zauważa idącego w jej stronę Hetmana, jest zaskoczona, wstaje i zaczyna łkać.

Dziewczyna

Ja nie chciałam Ci tego zrobić, wybacz mi!

Hetman przytula się do niej

Proszę Cię, jeżeli to znowu przyjdzie, bądź przy mnie.

Hetman

Zawsze i wszędzie…

Hetman bierze ją za rękę i idą razem przez las, raz po raz Dziewczyna wyrywa mu się, by po chwili wrócić do niego i tulić się, w pewnym momencie mocno szarpie go za rękę lecz on trzyma ją mocno i tuli, Dziewczyna płacze.

Dziewczyna

Szeptem

Proszę nie!

Idzie uwieszona na jego ramieniu. Hetman tuli ją do siebie. Wychodzą z lasu, patrzą na okoliczne domy i polankę..

Zbliżenie na ich splecione w uścisku dłonie , ona chce puścić ale on nie pozwala.

PLENER.PRZED JEDNYM Z DOMÓW.DZIEŃ

Dziewczyna stoi przed domem, Hetman odsuwa się od niej i wchodzi do domu.

Hetman

Muszę na chwilę iść.

Dziewczyna

Zrozpaczona

Nie zostawiaj mnie samej.

Hetman

To bardzo ważne, nie mogę tego odłożyć.

Dziewczyna patrzy na niego błagalnym wzrokiem, on chwilę na nią zerka po czym otwiera drzwi. Dziewczyna biegnie za nim, szarpie klamką, szlocha histerycznie.

Dziewczyna

Waląc pięścią w drzwi

Otwieraj!

Obok  niej zjawia się ANIOŁ STRÓŻ (26 lat, androginiczny wygląd) ma oczy zamyślone i spuszczony w dół wzrok

Anioł Stróż

On nie jest dla Ciebie.

Dziewczyna

Co? Ma już kogoś?

Anioł Stróż

On pala do Ciebie namiętnością, a nie miłością.

Dziewczyna

Dla mnie jedno zawiera w sobie drugie.

Anioł Stróż

Spłoniesz z pożądania, a potem będziesz żałować.

Dziewczyna

Jestem dorosła i przestałam wierzyć innym. To jest moja Zycie i tylko ja mam prawo o nim decydować, a Tobie jak się nie podoba, to dowidzenia!

Anioł Stróż

Ostrzegałem Cię!

Dziewczyna

Całe życia będziesz?! I co?! Zostanę wiecznie goniącą za facetami zdzirą?! Tego chcesz?!

Anioł Stróż

Ja tak nie powiedziałem.

Dziewczyna

Nie udawaj Greka!

Anioł Stróż

Jak z nim spróbujesz, to już Ci inni zbrzydną, bo będziesz ich do niego porównywać.

Dziewczyna

Nie rozkazuj mi!

Anioł Stróż

Namiętność trawi gorzej niż pożar.

Dziewczyna

Zmień płytę!

Anioł Stróż

Ja, Twój Anioł Stróż…

Dziewczyna zatyka mu usta dłonią

Dziewczyna

…Niech zamilknie i stąd natychmiast pójdzie!

Odtyka mu usta

Anioł Stróż

Poprawia włosy

Strawi Cie namiętność…

Dziewczyna nic sobie z tego nie robi i biegnie w stronę drzwi.

Dziewczyna

A ja go kocham!

Anioł Stróż

Ostrzegałem, odsuwałem od niego, a ty swoje!

Dziewczyna ogląda się w jego kierunku z gniewem.

Dziewczyna

Ty świnio!

Biegnie w jego stronę i chce go pobić

Anioł Stróż

Zostaw mnie!

Dziewczyna

To wszystko Twoja sprawka!

Anioł Stróż

Skoro nie chcesz…

Dziewczyna

Zawiodłam się na Tobie!

Ucieka od niego, biegnie w stronę drzwi, otwiera je Hetman, wpadają sobie w ramiona, a Anioł Stróż odchodzi, wściekły.

Dziewczyna wchodzi do środka.

WNĘTRZE.DOM.DZIEŃ

W salonie urządzonym na stary styl Dziewczyna i Hetman stają naprzeciw siebie.

Dziewczyna

Moje dłonie w Twoich…

Wyciąga rękę w jego stronę

Hetman

Teraz jesteś królowa, a byłaś tylko poddaną, serce zrównało się z sercem.

Hetman tuli się do niej. Ona płacze.

PLENER.ŁĄKA NA WZGÓRZU.DZIEŃ

Dziewczyna i Hetman są razem na łące, są szczęśliwi. Przysiadają na ziemi, ona bawi się włosami, wiatr lekko rozwiewa jej włosy. Hetman jest nieco zamyślony.

Dziewczyna

A tak właściwie, po co poszedłeś do tego domu?

Hetman

Nie musisz wiedzieć wszystkiego, co robię.

Dziewczyna

Jesteś wobec mnie nieszczery.

Hetman

Bierze oddech

Jakby Ci to powiedzieć…

Dziewczyna poprawia włosy

No… Musiałem zakończyć pewien etap, by zacząć nowy, a nie było to takie proste…

Dziewczyna blednie

Dziewczyna

Czyżbyś miał kogoś?

Hetman

Nie było nam dobrze, a ona trzymała mnie jak na postronku.

Przejście do: WNĘTRZE.DZIEŃ

W stylizowanym na stary styl domu Hetman kłoci się z ŻONĄ (34 lata)

Żona

Jak mogłeś! Czy ona jest młodsza ode mnie?

Hetman

Ciebie tylko interesowała moja funkcja!

Żona

Ja nie pozwolę, by jakaś cizia Cię obmacywała!

Hetman

Jak zwykle dostajesz szału!

Żona Hetmana tłucze wszystkie srebra i rozpacza

Żona

Za kogo ja wyszłam! Mój ojciec był chyba głuchy i ślepy!

Hetman

Z ironią

I jeszcze niemy!

Żona

Nie obrażaj go!

Chce go uderzyć lecz on robi unik i zamyka ją w pokoju, ona wali w drzwi.

Hetman

A siedź tam! Niech Cię uwolni jakiś piękniś!

Żona

Z offu

Nie pokazuj mi się tutaj!

Dziewczynie chce się płakać, on ją pociesza.

Dziewczyna

Dlaczego mi to zrobiłeś?

Hetman

To były tylko pieniądze. Ona przez całe małżeństwo nie okazywała mi czułości, nie mówiąc już o łóżku.

Dziewczyna patrzy w ziemie i bawi się trawą

Odszedłem, jej pogarda uwierała mnie, nie miałem wyjścia.

Dziewczyna jakby otrzepuje się, jest zaskoczona

Z perspektywy Dziewczyny

Spogląda na Hetmana, który trzyma ją za rękę

Wiesz, za tymi drzwiami byli moi drodzy przyjaciele, musiałem im powiedzieć o tym, co czuję do kobiety, którą trzymam za rękę.

Dziewczyna

Roztrzepana

Miałeś jakąś zonę, zostawiłeś ją dla mnie, zamknąłeś za drzwiami…

Hetman

Głaszcząc ją po włosach

Owszem , miałem ale jej nie kochałem.

Dziewczyna

Łapie się za głowę

No nie… Znowu…

Hetman

Z offu

Zerżnę Cię i rzucę, jak każdą!

Dziewczyna wtula się w niego mocno, całują się. Nagle zjawia się Anioł Stróż i zasłania rękami twarz, kręci głową w geście bezsilności.

Gdy przestają, on podchodzi, ciągnie i szarpie Dziewczynę za rękę.

Dziewczyna

Puszczaj!

Hetman

Trzymając ją mocno

Zostaw ją! Ona nie jest Twoją własnością!

Anioł Stróż

Jestem jej Aniołem Stróżem i tylko ja ma  prawo ją dotknąć, a ty, wara od niej!

Dziewczyna wyrywa mu się i tuli do Hetmana

Hetman

Pójdziesz stąd, albo ja Cie pogonię!

Anioł Stróż

Goń sobie, goń i tak się stąd nie ruszę!

Hetman wstaje i dobija schowanej szabli, obcina Aniołowi skrzydła.

Anioł Stróż

I tak mi odrosną, ty idioto! A ty się nigdy nie wzniesiesz ponad wyżyny!

Hetman

Wniosłem się z nią.

Anioł Stróż

Jeszcze Ci bokiem wyjdzie!

Hetman mierzy go wzrokiem. Anioł, zawstydzony i wystraszony, zaczyna się oddalać, wymachuje pięścią w górę.

Anioł Stróż

Kto mnie nie słucha, ten pożałuje!

Dziewczyna wraz z Hetmanem idą radośnie, trzymając się za ręce. Udają się do punktu widokowego.

Hetman

Nic Ci tu nie grozi.

Dziewczyna

Wiem.

Hetman na chwilę oddala się, by po chwili przybyć z wieńcem kwiatów, który zakłada Dziewczynie na głowę. Tulą się do siebie.

Zbliżenie na jego dłoń lekko zsuwającą ramiączko jej sukni. Dziewczyna jest zamyślona.

WNĘTRZE.POKÓJ DZIEWCZYNY.DZIEŃ

Dziewczyna budzi się na sofie, słychać dzwonek jej telefonu, odbiera go, zaspana.

Dziewczyna

Gocha, nie mogę teraz!

Rozłącza się, nieco się ogarnia, wraca do referatu, który zaczęła pisać, zauważa wersy wiersza, które napisał Hetman, jest zaskoczona, po chwili się uśmiecha.

Napisy Końcowe