Koszmar niczym Freddy Krueger

nawiedza niespokojny sen

Dusi, szarpie , złowieszczo kracze

Pcha w czeluście piekielne

w bezkresne, bezdenne otchłanie

Próbuje przebić ścieżkę do jaźni

przepoczwarzyć nieskalane

zgnilizną ego.

Bunt podświadomie budzi opór

Wyrywa me dobro egzystencjonalne

z cmentarnych dołów.

Depersonalizacja buszuje

po zakamarkach umysłu.

Szamotam się w desperacji

Szukam bram realnego świata.

Biegnę ku wyjściu