Słońce schowało się

zabrało kolor i ciepło

posarzało

dźwięki coraz cichsze

gęsta czerń jak błoto

otoczyła ze wszystkich stron

Cisza bezczasowości

gdy wpatruję się w nią

ona patrzy na mnie

podobno sztuka ratuje przed zagładą

rozum i nauka nie potrafią

Jeszczę śnię

o powrocie do życia i światła

traktuję inaczej historię choroby

tylko tracenie liści przez drzewo

nie wpływa na soki żywotne

Na starość nabiera się podejrzliwości

nie chcę jej wpuścić

do ciepłego wnętrza

a nuż się zadomowi

nie przeżyję klaustrofobii