Go to commentsNadmiar niedomiaru nas
Text 110 of 246 from volume: Z ATLASEM POCZĘTE
Author
Genrephilosophy
Formblank verse
Date added2017-03-01
Linguistic correctness
Text quality
Views2632

Nadmiar niedomiaru nas

rozpycha się łokciami,

kolanami, biodrami;

dusi się w swoim sosie,

dobija z wnętrza czaszki,

tęży do wyskoków

w wolną przestrzeń,

twardo szukając

choć jakiegoś ujścia!


Och! wyrwać się z siebie gorsetu!

pułapki dziedzictwa!

ciasnoty zaścianka!


Nadmiar niedomiaru nas -

ściśnięty, skompresowany,

upakowany do granic -

nie znajduje żadnego umiaru.


8.04.2014


  Contents of volume
Comments (3)
ratings: linguistic correctness / text quality
avatar
Zachwycają mnie wszystkie mądre wiersze i komentarze.
Można od Pani się dużo nauczyć.
Poprawek nigdy za wiele,gdy ktoś mądrzejszy od Ciebie
avatar
Doskonały wiersz Emilio, masz wyjątkowy dar postrzegania świata i ubierania tego w mądre i piękne słowa. Z podziwem i pozdrowieniem :)
avatar
O tak, podzielam słowa Marty... I też zawsze podziwiam.:)
© 2010-2016 by Creative Media