Zasłona

Za zasłoną mgły, za oknem nocy, za atmosferą, 

Kosmiczny firmament gwiazdami drży i lśni. 

Tam, za kolejną zasłoną, nowy wymiar z operą, 

Echo dawnej pieśni w dal nas unosi i śni.

Zasłony istnienia warto odsłaniać śmiało, 

W pogoni za światłem, w jasne dni bez trwogi. 

Przebłyski wieczności chwytaj, nim przeminą całe, 

I wnikać w byty, co kryją się u progu.

Latające spodki, niczym eteryczne latarnie, 

Ślą z niebios migotliwych jasne pozdrowienia, 

W polach zboża rysują znaki tajemne i barwne, 

Wszechświat śle nam listy, pełne proroctw i natchnienia.

I choć zasłon tych wiele, warstwa po warstwie,

A prawda ukryta głęboko w przestrzeni,

To każdy przebłysk światła, każde drgnienie w trawie, 

Jest zaproszeniem do odkrycia tajemnic Nieba i Ziemi.