Jak łatwo stracić

jak szybko ucieka czas    

i ciągle żąda ofiary z nas   

jak wiernie dobro śpiewa

w słojach wzrastającego drzewa   

z niego tworzymy arkę żeby umknąć   

zabierając tych 

którzy chcą z nami płynąć

w rejsie szlifujemy nasze możności   

by nic nie dzieliło od związku miłości   

jakże łatwo utracić

to co scala jednych i drugich