Go to commentsWARSZAWSKO-BAWARSKA MORDA
Text 234 of 231 from volume: Sami swoi
Author
Genrepoetry
Formpoem / poetic tale
Date added2020-07-04
Linguistic correctness
Text quality
Views186


WARSZAWSKO-BAWARSKA MORDA


dzień się zielenią rozkwasił i dyszy

nuda żegluje po błękitnym niebie

skarży się asfalt wymęczony piekłem

blacha za blachą kołuje przed siebie


porywam plecak nakręcam podkowy

dusza masuje przepocone wdzianko

wreszcie i strumień bukowe kaptury

wabię przyjaciół przesoloną tkanką


w mojej ojczyźnie dojrzewają miasta

wieś się naciera balsamem ambony

róg się zjelenił a ze sznura kręcą

prawych kropidło — ot naród szalony


nuci nadzieja złorzeczą redlanki

lucyfer sieczką w kropielnice cisnął

ściskam się z flaszką choć niewiele piję

pójdę na całość gdy TRZAŚNIE nad Wisłą



  Contents of volume
Comments (4)
ratings: linguistic correctness / text quality
avatar
Na dwoje babka wróżyła. Ale jak trzaśnie, to ja też mam tu zapas sody, bo nie lubię jak mi się odbija starą liturgią.
avatar
warszawsko-bawarska morda
więc sursum wszystkie corda
avatar
Gdy trzaśnie nad Wisłą,
(patrz końcówka)
Trzaśnie też nad Wartą,
Bugiem, Osą i Kwisą -
Wiedzieć o tym warto :(
avatar
w mojej ojczyźnie dojrzewają miasta
wieś się naciera balsamem ambony
wróg się zjelenił a ze sznura kręcą
prawych kropidło ot naród szalony

(porównaj prorocze wersy przedostatniej strofy)
© 2010-2016 by Creative Media