Go to commentsMyśli niezespolone
Text 115 of 103 from volume: Moje wiersze
Author
Genrepoetry
Formpoem / poetic tale
Date added2024-03-29
Linguistic correctness
Text quality
Views149

Wiersz napisany przez aklamacje 

na bazie surowego korzenia 

albo na chybił trafił 

początkowo był dobry omen 

na niebie szybował bocian 

`oprócz błękitnego nieba 

nic mi więcej nie potrzeba` 

albo to: 

Niebo jest czyste jak soczewka 

przez które widać wyraziście 

gdzie są nieumyte okna. 


Gdy przesunąłem się nieco 

by zająć lepszą pozycję horyzontalną 

tenże bocian stał na jednej nodze 

i klekotał długim dziobem 

bo na osiedlu przybyła kolejna żabka 

tych prawdziwie rechoczących 

jest coraz mniej. 


Tam gdzie rosły lilie i bazie 

w czasie lunchu bzykały tłuste komary 

deweloper wyssał szuwary i bagna 

nie czas na dyskusję panelową. 

Kiedy żabę prześwietlono 

promieniami Alfa beta i gamma 

okazało się: 

że żaba nie jest zaczarowana 

o wizjonerstwie wieszczów i 

niektórych poetów 

lepiej nie mówić. 

Ostatecznie żabka wykonała 

wspaniały skok 

wylądowała tuż pod moim oknem 

wiele to może znaczyć. 


O bocianach wiem tyle 

kiedy klekoczą 

będą miały małe 

podrzucą je w zawiniątkach 

przez komin 

lufcik 

cokolwiek 

do ludzi zatopionych w myślach 

by nadać publiczny tryb istnienia. 


Nie zajmuję się szaleństwami 

w wymiarze istotnym 

wiedza to choroba 

wszystko inne 

życie. 


Tymczasem ropucha 

zameldowała się w mej piwnicy 

grunt to trzymać się nizinnych miejsc. 

Uwolnij zatem swój czas.

  Contents of volume
Comments (2)
ratings: linguistic correctness / text quality
avatar
Poeta JEST uważnym obserwatorem opisywanego świata. A ten rzadko kiedy bywa harmonijny, koherentny i logicznie spójny
avatar
O co chodzi z tym hasłem

UWOLNIJ SWÓJ CZAS!

(patrz końcowy apel do Polaków, których mediana życia to dzisiaj szmat 70 i więcej lat)

Dlaczego NIE WOLNO /na własną prośbę/ być więźniem swojego własnego czasu

?!

Bo ile jeszcze żyć masz w rezerwie i w zapasie?
© 2010-2016 by Creative Media