Go to commentsW Dniu Wszystkich Świętych
Text 129 of 159 from volume: Promyk świtu
Author
Genrepoetry
Formpoem / poetic tale
Date added2025-10-31
Linguistic correctness
- no ratings -
Text quality
- no ratings -
Views189

W Dniu Wszystkich Świętych


W ciszy cmentarnej, gdzie liście opadają,

A groby otula chryzantem blask złoty.

W płomyku świec, co mroki rozświetlają,

Bóg przemawia szeptem, wspomnieniem tęsknoty.


W imionach wyrzeźbionych w kamiennej płycie,

W fotografiach bliskich, co jedność rozwija.

W modlitwach cichych, co z serca płyną skrycie,

Bóg przypomina o życiu, że przemija.


W deszczu, co smutkiem ziemię zwilżają pracze,

W wietrze, co imiona zmarłych szepczą włości.

W zadumie krzyża, co myśli kołacze,

Bóg śle nadzieję na spotkanie w wieczności.


W Dniu Wszystkich Świętych, co wśród grobów się zeszli,

Gdzie pamięć o bliskich jakże wciąż jest żywa.

W szacunku dla tych, co przed nami odeszli,

Bóg uczy pokory, do wdzięczności wzywa.


  Contents of volume
Comments (2)
ratings: linguistic correctness / text quality
avatar
Smutkiem (??) ziemię zwilżają pracze,
Bo takie jest pracze życie sobacze ;(
Nie wiesz, czy jeszcze się z pralką (Franią ??) zobaczę ;(
Ja płaczę, ty płaczesz, on płacze

;(
avatar
W wietrze (??), co imiona zmarłych szepczą włości (??),
Ani lepsze, ani bielsze gdzieś kostnieją czyjeś nagie kości ;(
Na cmentarnym murze siedzi czarny kruk.
- Kra! kra! kra! kra! W każdym grobie trup!

;(
© 2010-2016 by Creative Media