Pocieszenie w Słowie

Gdy ciężar świata przygniata duszę strapioną,   

A troski jak ciernie kaleczą serce me,  

Szukam Słowa Bożego, jak kropli zbawiennej,  

Co koi ból, nadzieję przywraca we śnie.

W nim znajduję ulgę, gdy łzy płyną strumieniem,   

Porękę miłości, nektar wonnej róży.  

On słyszy mój płacz, zna każde ciche westchnienie, 

I szepcze: `Jestem z tobą w życia podróży.

W słowach Ewangelii ukojenie głębokie, 

Siła do dalszej walki, co niemoc kruszy. 

Jak promyk słońca w mroku, rozprasza zwątpienie,

Wskazuje drogę i jest ostoją duszy.

Bo Słowo Boże to balsam na ran cierpienie,  

Daje siłę do walki z aktem pokusy.