Przejdź do komentarzyPrzeklętość rasizmu
Tekst 5 z 33 ze zbioru: Z obserwacji życia
Autor
Gatunekobyczajowe
Formaartykuł / esej
Data dodania2019-11-15
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń486

Przeklętość rasizmu


Wracając dzisiaj autem z miasta do domu, spostrzegłam, że po chodniku biegnie jakiś czarnoskóry mężczyzna. Nie wydałoby mi się to aż takie dziwne, gdyby nie fakt, że biegnąc, ciągle odwracał się za siebie. To i ja popatrzyłam w tamtym kierunku. Mogłam sobie na to pozwolić, gdyż zatrzymałam się akurat na światłach. No i co zobaczyłam? Otóż zobaczyłam jak kilku jakiś wyrostków rzuca za nim kamykami zza ogrodzenia domu. Ależ się wkurzyłam. No myślałam, że mnie coś trafi. Po zmianie świateł ruszyłam ze skrzyżowania, ujechałam kilkadziesiąt metrów, wjechałam na krawężnik chodnika i zatrzymałam się tuż przed nosami tych wstrętnych wyrostków. Wyskoczyłam z auta i krzyknęłam:

— A wy co wyprawiacie?! Nie macie nic mądrzejszego do roboty?!

— Właśnie mamy… — zachichotał jeden z nich. — Przepędzamy czarnucha do Afryki.

No nie! Myślałam, że dam smarkaczowi po jego głupawej, roześmianej fizjonomii, tak się zdenerwowałam. Tym bardziej, że wszystkie wyrostki naraz zarżały z uciechy.

— A ty jeden z drugim myślisz, że jesteś u siebie? — już nie zdzierżyłam, widząc, że są to same tureckie wyrostki. — A gdyby to was ktoś chciał przepędzić do Turcji? Jakbyście się czuli? Co?!

— My tu urodzeni! — fuknął drugi z nich.

— A skąd wiesz, że ten czarnoskóry mężczyzna nie? Zresztą, każdy może żyć w takim kraju, w jakim chce… i wam nic do tego. Tym bardziej że, sami w swoim kraju nie jesteście. Co za bezczelność! Kto was tego nauczył?

— Ojciec mówił, że oni tylko pracę zabierają! — wykrzyczał jeszcze inny z wyrostków.

— A to samo właśnie rodowici Niemcy mogą powiedzieć o waszych ojcach i matkach… Miło by się to wam słuchało?

— Ale my jesteśmy z Europy… — wyseplenił najwyższy z nich, ukazując swoje braki w uzębieniu. — Bo z europejskiej części Turcji, a ten tam, z Afryki, więc kto ma większe prawo?

— Wszyscy mają jednakowe prawo. Bez względu na narodowość, religię, czy kolor skóry. Zapamiętajcie to sobie!

Wszystkie łebki, rozdziawiając buzie, popatrzyły na mnie spode łba i zamilkły na moment. Już chciałam wracać do auta, kiedy nagle zauważyłam jakąś bluzę leżącą na chodniku.

— Ktoś z was zgubił bluzę? — spytałam.

— Nie, to ten czarnuch… Cha, cha, cha…! — zarechotał znów ten wyrostek z przetrzebionym uzębieniem. — Spieprzał, mało nóg nie pogubił… cha, cha, cha… to i bluzę zgubił!

— Jesteś niewychowanym, bezdusznym smarkaczem! — huknęłam w jego kierunku. Chwyciłam za bluzę i wskoczyłam do auta.

Zawróciłam auto z piskiem opon i pojechałam wzdłuż ulicy, rozglądając się za czarnoskórym mężczyzną. Zobaczyłam go na samym końcu ulicy na przejściu dla pieszych, prowadzącym do przystanku autobusowego. Dodałam gazu, bo obawiałam się, że wsiądzie do nadjeżdżającego akurat autobusu.

— Halo, proszę pana! — zawołałam przez otwartą szybę. — Proszę poczekać!

Mężczyzna się zdziwił, ale się zatrzymał. Zahamowałam tuż przed przystankiem i wyskoczyłam z auta z bluzą w ręce. Popatrzył na nią i momentalnie skierował wzrok na swoją torbę zawieszoną na ramieniu.

— To moja bluza — powiedział ucieszony. — Musiałem ją zgubić po drodze i nawet się nie zorientowałem kiedy. Oj, żona by mi chyba głowę urwała, gdybym wrócił bez niej do domu. To prezent od niej na moje urodziny… Dziękuję ci, dobra kobieto! — zawołał jeszcze i skłonił się nisko.

— Nie ma mi pan za co dziękować. To nic takiego. Domyśliłam się, że pan ją zgubił, to ją panu przywiozłam — powiedziałam z uśmiechem, i dodałam: — A niech się pan tymi wyrostkami nie przejmuje. Głupie to to jeszcze… Tak to już jest na tym świecie, że źle wychowane dzieci potrafią być gorszymi rasistami niż niejeden dorosły zły człowiek. Nie warto sobie takimi głowę zaprzątać.

— Wielkie dzięki za dobre słowo! — śpiewnym głosem odrzekł czarnoskóry mężczyzna i szeroko się do mnie uśmiechnął, ukazując swoje piękne białe zęby.

Jadąc już prosto do domu, przypomniał mi się mój stary wiersz satyryczny pt. „Zatwardziały rasista”, i jakoś wcale mnie nie rozbawił. Ciągle się zastanawiałam, skąd w ludziach bierze się tyle nienawiści rasowej. Przecież w ostatnich latach świat się tak bardzo przetasował i prawie w każdym kraju różne nacje żyją obok siebie. Cóż, życie pokazuje, że mimo to uprzedzenia rasowe w ludziach są nadal bardzo żywe… A może nawet jeszcze bardziej niż wcześniej? Straszliwa to ułomność ludzka. Taki swoisty życiowy daltonizm. Czy uleczalny? Śmiem wątpić. Nie ma innego wyjścia, trzeba się nam po prostu nauczyć z takimi osobnikami żyć. Co nie oznacza, że powinniśmy być obojętni na ich objawy rasizmu. Powinniśmy wszelkimi sposobami je napiętnować a im samym zwracać uwagę na to, że rasizm to choroba, która trawi ich od środka. Że dzień po dniu zżera ich wnętrze, czyniąc ich nieszczęśliwymi. Że sami powinni zwalczać w sobie to potworne choróbsko, jeśli chcą w życiu zdrowo funkcjonować.

Czy postępowaniem takim zmienimy świat na lepsze? Pewnie niewiele. Ale nie robiąc z kolei nic, pozwolimy na jeszcze większe szerzenie się rasizmu wokół nas samych.



Zatwardziały rasista


Że jest rasistą przyznaje się szczerze,

A kto nim nie jest, za złe mu bierze…

Każdego obcego własną miarką mierzy,

Że rasizm jest dobry, mocno w to wierzy.


Wkurza go jazz, więc Czarnych nie lubi.

Bluesa nie rozumie, w sensie się gubi.

Krwistoczerwoni wstrętem go napawają,

Bo mu o komunie wciąż przypominają.


Sztuka Feng Shui go fascynuje,

Ale Chińczyków nie lubi, uważa ich za szuje.

— „Bo jak ufać Żółtkom?” — dyskusje wciąż toczy.

— „Skoro im nie można spojrzeć prosto w oczy?”


Na wszystkich obcych i innej rasy,

Mówi: — „Niedojdy i wstrętne brudasy!”

Choć sam higieną i werwą nie grzeszy,

To go akurat wcale nie peszy.


Swoich poglądów wcale się nie wstydzi,

Bo: — „Za zło całego świata winni są Żydzi”.

— „Za dużo kolorowych…” — przeto jest rasistą.

Nie przyznaje się jednak, że jest — daltonistą.



  Spis treści zbioru
Komentarze (8)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
To nie jest takie proste i oczywiste.
Rasizm to uogólnienie i pewien skrót .
Są ludzie którzy chcą zachować pewien poziom kultury , tradycji , zwyczajów itp.

No i integracja ponosi porażki - w RPA lub miastach Maroka . Słupy prąd izolacja bo przestępstwa narkotyki choroby i gwałty.

Gdy na ulicy USA murzyn wykupuje dom reszta białych ucieka - takie sa realia i trzeba do nich się odnieść by być uczciwym
avatar
Wielka Rzeczpospolita w swoim ZŁOTYM WIEKU szczyciła się swoją otwartością na wszelkie nacje, tolerancją religijną i gościnnością. U nas znaleźli schronienie prześladowani gdzie indziej bracia arianie z Czech, kalwini z Anglii, luteranie z Niemiec, Żydzi, Cyganie, muzułmanie, prawosławni, odszczepieńcy religijni zewsząd i znikąd.

Dzisiaj jest z tym bardzo różnie: paradoksalnie na prowincji "wieśniacy" nasi wciąż jeszcze żyją w duchu chrześcijańskiego ekumenizmu, natomiast w miastach poziom agresji wobec OBCYCH jest już alarmujący.

Wielki Humanizm, jego zachwyt dla dorobku innych cywilizacji i jego sprzed pół tysiąca lat sztandarowe hasło: NIC, CO LUDZKIE, NIE JEST NAM OBCE! poszedł chyba w zapomnienie - i na wiejskie manowce
avatar
Emilio masz rację - owszem otwarcie na inne cywilizacje - jak najbardziej ALE !
Tamte czasy były zupełnie inne - za kradzież obcinano rękę a za gwałt ucinano głowę lub coś innego .Obyczaje były święte a przejawy samostanowienia srogo karane nawet przez pospół ( pewnego razu zabito dwustu Węgrów )
Statusy nadane Żydom były jednak mocno nieuczciwe wobec Polaków - To jednak wyjątek

Teraz narażamy się na ogromne zmiany - migracje są inne bo mogą być milionowe i doświadczenie nakazuje zachować dystans bo nic dobrego z tego nie wychodzi.

Emilio chcąc jednak polemizować - odnieś się do amerykańskiej ulicy i domu kupionego przez czarnego - Fakt morderczy i bezwzględny dla bratających się z wilkami.
avatar
Odniosę się tylko do treści (omine poziom literacki) - tak, wszelkie anty- , ksenofobia, wrogość do innych, jest przekleństwem świata.
Dodam, ze Nasze państwo było mocarstwem w XVI wieku, kiedy jako Rzeczpospolita Obojga Narodów przyjmowała uciekinierów przed prześladowaniami religijnymi, rasowymi i narodowościowymi. Zresztą już wcześniej - Kazimierz Wielki mógł "zostawić Polskę murowaną" również w dużej mierze dzięki nowym "poddanym" , w tym narodowości żydowskiej - rzemieślnikom, kupcom itp.
Dlaczego byliśmy wtedy silnym państwem? Gdyż panowała u nas tolerancja. Ludzie mówili różnymi językami, różnych byli narodowości, różne wyznania, ale nie byli za to prześladowani.
Upadek rozpoczął się w XVII wieku - jedną z przyczyn było, obok liberum veto oraz prywaty i zdrady purpuratów i magnatów, również kontrreformacja katolicka za Zygmunta III Wazy. Kończyła się tolerancja w naszej Rzeczpospolitej, ze skutkami osłabienia, a potem upadku.
avatar
Normalnie nie ma się z kim pospierać. No może poza Rozarem, ale i tak w detalu: mix narodowościowo religijnie kulturowy działał wielokrotnie świetnie, różne to były rozwiązania, jedne bardziej udane, inne nie. Republiki bukanierów...
Mam kolegę, który urodził się śniady - teraz już zbladł nieco - z bladych Polaków. Ma 0 RH - czyli to rdzenno korzenny stąd, jest u siebie. Ale ta śniadość trochę mu w życiu nawyprawiała.
avatar
Dziękuję za komentarze. W każdym jest wiele prawdy, ale jedno, co jeszcze dodać mogę, to to, że jeśli ludzie się nie zmienią w tej obecnej globalnej wiosce, to niemalże pewne, że w końcu dojdzie do katastrofy na skalę światową... A wtedy? A wtedy, ludzie którzy przeżyją będą się wreszcie szanować... jak Pan Bóg przykazał. ;)

Hardy, ależ nie omijaj, punktuj... Mnie jest wszystko jedno. Ja i tak dumna jestem ze swojego poziomu. Bo to mój własny poziom. Po tylu latach na Obczyźnie sama sobie się dziwię, że "aż taki poziom" mam. ;D
avatar
Cóż tu mogę dodać. Przedstawicielowi klanu rasistów dedykuję trawestację jednej zwrotki znanej piosenki:

Ksenofoby są wśród nas,
rasizm głosząc cały czas,
nienawistni, niemyślący, zadufani
i tak już od wielu lat
pragną zniszczyć cały świat,
bowiem rządzą się chorymi kompleksami.
avatar
Dziękuję, Janko. Nic dodać, nic ująć. Wiadomo, rasiści są wśród nas.
© 2010-2016 by Creative Media
×