III

Wtem się ożywił nudy świat,

Panien z guberni rozkwitł kwiat;

Gruchnęła wieść: pułk kawalerii

W Tambowie będzie zimować!

Ułani! ach! i same chwaty!

Pułkownik może... nieżonaty...

A nuż ten z brygad general -

No, jakżeż! - wyda wielki bal...

Mamusiek błysnął orli wzrok,

Za to nieznośnie skąpe ojce

Wciąż tylko wróżą straty:

- Toż szable, szpory, ślady kul!

Dla moich woskowanych sal!

Ładny bal. Tak wrzał nasz Tambow jak ten ul.