Text 110 of 111 from volume: Promyk świtu
Author | |
Genre | poetry |
Form | poem / poetic tale |
Date added | 2025-08-29 |
Linguistic correctness | - no ratings - |
Text quality | - no ratings - |
Views | 41 |

Drzewa Rodowe
Zanurzony w boskim ogrodzie,
Gdzie echo stwórczej dłoni drży,
Wznoszą się drzewa, w cichej zgodzie,
W tajnikach iskra się zarży.
Drzewo Rodu, wnika głęboko,
W przeszłość sięga korzeniami.
Gałęzie splatają, szeroko,
Każdy liść, to życie z nami.
Drzewo Kościoła, wiarą tchnione,
Ku niebu wznosi krzyż święty,
Ramiona ofiarą wzmocnione,
Lud tuli w dar niepojęty.
Drzewo Polski, dumne i silne,
Z krwi i cierpienia zrodzone,
W burzach hartowne, w walce zwinne,
Wolności czcią uwieńczone.
Wiara, Życie, Miłość - trzy dary,
Co sens istnienia w nas budząc,
W nich moc znajdujemy, bez miary,
W raju Boga, z Nim się trudząc.