Go to commentsDrzewa Rodowe
Text 110 of 111 from volume: Promyk świtu
Author
Genrepoetry
Formpoem / poetic tale
Date added2025-08-29
Linguistic correctness
- no ratings -
Text quality
- no ratings -
Views41

Drzewa Rodowe


Zanurzony w boskim ogrodzie,   

Gdzie echo stwórczej dłoni drży,   

Wznoszą się drzewa, w cichej zgodzie,  

W tajnikach iskra się zarży.


Drzewo Rodu, wnika głęboko,   

W przeszłość sięga korzeniami. 

Gałęzie splatają, szeroko,  

Każdy liść, to życie z nami.


Drzewo Kościoła, wiarą tchnione,  

Ku niebu wznosi krzyż święty,  

Ramiona ofiarą wzmocnione,    

Lud tuli w  dar niepojęty.


Drzewo Polski, dumne i silne,   

Z krwi i cierpienia zrodzone,   

W burzach hartowne, w walce zwinne,  

Wolności czcią uwieńczone.


Wiara, Życie, Miłość - trzy dary,   

Co sens istnienia w nas budząc,  

W nich moc znajdujemy, bez miary,  

W raju Boga, z Nim się trudząc.


  Contents of volume
Comments (0)
ratings: linguistic correctness / text quality
no comments yet
© 2010-2016 by Creative Media