Text 162 of 162 from volume: Promyk świtu
| Author | |
| Genre | poetry |
| Form | poem / poetic tale |
| Date added | 2026-02-18 |
| Linguistic correctness | - no ratings - |
| Text quality | - no ratings - |
| Views | 34 |

W pieśni popiołu
Popiół na czuprynę gęsto się sypie,
Z aniołem, w szumie skrzydeł pieśń nucisz:
„Pamiętaj człowieku, że prochem jesteś
I w proch się obrócisz”. Świat opuścisz!
Wie, że są loty wysokie i niskie,
Sięgające nieba i czeluści.
Tylko wznoszenie, poszerza widoki,
A zniżanie gorzkie znaki mości.
Wie, że kiedy noga wątła się chwieje,
Wtedy wspiera Twoja łaska, Panie.
Pomaga uciec ze ścieżek bezprawnych,
W Twoje bezmiernie łaskawe trwanie.





