Tekst 162 z 162 ze zbioru: Promyk świtu
| Autor | |
| Gatunek | poezja |
| Forma | wiersz / poemat |
| Data dodania | 2026-02-18 |
| Poprawność językowa | - brak ocen - |
| Poziom literacki | - brak ocen - |
| Wyświetleń | 28 |

W pieśni popiołu
Popiół na czuprynę gęsto się sypie,
Z aniołem, w szumie skrzydeł pieśń nucisz:
„Pamiętaj człowieku, że prochem jesteś
I w proch się obrócisz”. Świat opuścisz!
Wie, że są loty wysokie i niskie,
Sięgające nieba i czeluści.
Tylko wznoszenie, poszerza widoki,
A zniżanie gorzkie znaki mości.
Wie, że kiedy noga wątła się chwieje,
Wtedy wspiera Twoja łaska, Panie.
Pomaga uciec ze ścieżek bezprawnych,
W Twoje bezmiernie łaskawe trwanie.







