Przejdź do komentarzywyspa ciszy
Tekst 20 z 54 ze zbioru: wciąż dziewczyna
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2015-07-14
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1266

gdzieś pośród sztormów wichrów życia  

w morzu tajemnic mała wyspa  

bez gwiazd księżyca w noc wtopiona  

moja samotna cicha przystań  

 

tu nawet szepty mrok przesłania  

bym słyszeć mogła własne myśli  

co są spowiedzią grzesznej duszy  

o czym wciąż marzę co chcę wyśnić  

 

ciemność kojąca jest jak balsam  

czuła łagodna i przejrzysta  

choć się zagubię jest bezpiecznie  

nocą czarniejszą niczym kryształ  

 

nadzieja którą dzień zabija  

z dala od światła dłużej żyje  

kwiatem zakwitłym w mojej ciszy  

pięknym dopóki serce bije  

 

gdy szkwał cię rzuci na jej brzegi  

spokój i cisza  uśpią zmysły  

podaj mi rękę na nic słowa  

wspólnie możemy nasz sen wyśnić  

  Spis treści zbioru
Komentarze (10)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Wiersz niezwykły i mnóstwo emocji!!!
avatar
miło, że aż strach :)
avatar
Bardzo mi się podoba Twój tekst:)
avatar
Za "askawinem": "Miło, że aż strach" ;-)))
avatar
Piękny i niezwykle nastrojowy wiersz.
avatar
Kolejny, bardzo fajny wiersz w którym wiadomo gdzie początek, a gdzie koniec. Wiersz pod strzechy.

Może, odrobinę za dużo ciszy :)

"cicha przystań"
"w mojej ciszy"
"spokój i cisza uśpią"
avatar
Dziękuję za przystanięcie:) Luciu, rozbrajasz mnie tą strzechą :) O jedną ciszę za dużo, przyznaję ale od czego się ma oczy przyjaciół:)
Moja poezja, jeśli mogę nazwać to co piszę, jest prosta , jak ja sama i zawiera moje emocje i przeżycia.Czy poza ową strzechą, ludzie mają inne emocje? Takie same ale może bardziej zawoalowane. To kwestia i chęci i talentu i wyobraźni. Moja jest właśnie taka zwyczajna:) Pozdrawiam :)
avatar
Skrzeki, jazgot i szczeki realu pięknie wypiera zwykła - dziś już "nienormalna" - cisza. Lutosławski na łożu śmierci prosił o ciszę
avatar
Ładny wierszyk...
avatar
Poezja ma się tu dobrze.
© 2010-2016 by Creative Media
×