Przejdź do komentarzyco dajesz wraca
Tekst 25 z 199 ze zbioru: poezja
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-01-18
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1413

*Co dajesz wraca*

nie pamiętam ile razy mówiłeś

wytrwaj to się opłaca

nie znoszę kłamstw

Co dajesz wraca

nie zapomnę twoich słów

miłość uskrzydla

ode mnie się odwróciła

dlatego co dajesz wraca

zejdź na ziemię spójrz mi w oczy

zachowaj się jak człowiek

nie bój się odrzucenia

skarz mnie na siebie

Co dajesz wraca

nie dam ci żadnych wskazówek

bo gdy upadniesz nie ze swojej winy

nie wrócisz z chaosu myśli i oskarżeń

Co dajesz wraca

gdybyś kochał

i nie otrzymał niczego w zamian

umarłbyś z bólu

A ból wraca

zamieńmy się miejscami

opowiem aniołom o miłości, sile i pięknym życiu

ty opowiadaj tutaj o śmierci

ale pamiętaj

każde słowo uskrzydla albo rani

dobieraj je właściwie

i nie obiecuj życia po śmierci

bo stamtąd nikt nie wraca

tyle wiemy o tobie

opowiem ci  teraz jak wygląda miłość do świata

Co dajesz wraca

  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Co dajesz, owszem, wraca - ale najczęściej po latach.

Po tak długim czasie nikt już nie kojarzy ni skutku, ni przyczyny
avatar
Zatrzymał na dłużej:)Miłego:)
avatar
W łańcuchu pokoleń to, co dajesz /dzieciom i wnukom/, wraca, owszem,

ale nie do ciebie /jak bumerang/,
a do nowej generacji kolejnych dzieci i wnuków.

To dlatego ARCYWAŻNE jest to, c z y m skorupka za młodu nasiąknie.

A nadal - w 3. tysiącleciu po Chrystusie! - nasiąka byle czym.

Czego uczymy dzisiaj nasze dzieci? Obżerania się fast-foodami i marno/trawienia czasu przy pomocy H. Pottera, Wiedźmina i Lary Craft??
© 2010-2016 by Creative Media
×