Przejdź do komentarzyzagubieni w świecie
Tekst 202 z 201 ze zbioru: samotność
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2026-02-26
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń21

róże symbol piękna miłości i chwil zwątpienia

wszystko jakby na swoim miejscu a jednak nie takt

szczęście sprzyja miłość umiera jak złodziej


ktoś odbiera telefon że to koniec inaczej odbierasz


świat dookoła małego stolika cieszyło cię to co zabiło

chowam myśli modlę się za rodzinę by jakoś przeżyć kilka lat

podłość nienawiść gdy coś się podwinie a słowa bolą i leczą


wszystko płynie a gdzieś się nam zgubiło między wersami

to radość w piękno nie jesteśmy tutaj wieczni pamiętam

bez sensu są choroby dziwny stan dziwny świat gdy walczysz


  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×