Przejdź do komentarzyDama trefl spotyka Pana Cogito
Tekst 4 z 25 ze zbioru: Damy trefl Zaświecia i Zaświaty
Autor
Gatunekbiografia / pamiętnik
Formawiersz / poemat
Data dodania2017-12-08
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1225

I. HERRN COGITO’S DICHTUNG


O niej nie powie nic

zbiedzona maciejka o pijanej woni

użyczonej przez aldehydowe floksy -


zawsze gdy na niebie bladoliliowym

fioletowa pełnia


II. „A może spróbować przeżyć własną śmierć?”  (Cesarz Karol V Habsburg)


Słoneczniej lub pochmurniej

Gorzej bo lepiej nie będzie

Głupiej. O to na pewno


kiedy spiczastym uchem elfa

łowię pogłosy konkretnych słów

umoszczonych pod schodami niebios


tę prawdę natchnioną co żywi się bezpyłem

i rezedą rozsianą pośród spalonych

mostów niemożliwych do przejścia


III. PRZESZŁOWIECZNE FIOŁKI


W sadach ich rosło najwięcej –


Pod kasztanami

zatrzęsienie aksamitnej woni

jak jedwabna cisza


IV. ŻYCIE POZAGROBOWE. CMENTARZ ŁYCZAKOWSKI


Anioł uśmiecha się chłopcem

z grobu sprząta liście przepalone znicze

ściera wilgoć flanelowym skrzydłem


Pachnie wetiwerem



V. FANTOM


obrys męskiej sylwetki

w listopadowym roztworze

z poświaty krakowskich ulic


gdzie ślepookienne kamienice

oparte o mury -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

płyną do morza starowiślną


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Liryka zakotwiczona w krakowskim (bez)czasie i trwaniu; nie ma w niej żadnych odniesień do teraźniejszości, która wiersze te zrodziła (patrz data publikacji) - mamy tutaj odwieczną niezwerbalizowaną Smoczą Jamę z dramatem porzuconego Lwowa w głębokim tle, mamy pana Cogito (patrz nagłówek), który istnieje w tej poetyckiej przestrzeni jako rodzaj milczącego lustra, jest nawet Dama Trefl jako ta, która przegląda się w zastanym realu i ten kulturowy real nam opisuje, jest cytat wzięty z ust samego starzejącego się śp. Karola V Habsburga - słowem, jak widzimy na liczniku, to ponad 1000 tzw. "kliknięć", i jest co komentować... a tu głucha martwa cisza.

Deprymująca cisza
avatar
O niej nie powie nic
/nie tylko/ zabiedzona maciejka
o pijanej woni

(cytat z pamięci)
avatar
To rzecz o samotności i wyobcowaniu. Istniejesz wyłącznie jako fantom (patrz V. podtytuł), skazany na brak echa, jakbyś jak ten ze śpiewki starej dziad gadał do obrazu... a obraz do niego ani razu, łoj!
© 2010-2016 by Creative Media
×