Przejdź do komentarzyW studni pradawnych dusz
Tekst 138 z 141 ze zbioru: kapelutnik
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2020-03-07
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń125

W studni pradawnych dusz

Żebym to ja wiedział gdzie

Tam nie ma już nic

Więc chyba nigdzie

Ale była gdzieś

Bo niby skąd o niej wiem

A może jej nie było

Może to wszystko to sen

Lecz jeśli tak to się zbudź

Ale po co?

By dalej pisać ten wiersz

Tylko nocą

Więc studnia dusz to sen

A ja jestem ten co ją zna

I nie wie, że to nic

To ja. To ja. To ja.

  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×