Przejdź do komentarzyKosmiczny szept
Tekst 162 z 211 ze zbioru: Otwarta szuflada
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2020-06-04
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń294

Kosmiczny szept


Gdy astronauci odlatują z ziemi

Ze sobą ciągną nas w dal przestrzeni

Poza granicę wzroku w której żyjemy

Na szukanie pradawnych korzeni


Płynący wahadłowiec blednie z wrażenia

Słysząc tajemniczy szept  kosmosu

A krąg aniołów po cichu także czuwa

W kształt ogniwa szczęśliwego lotu


A niebo promienie śle jakże obficie

Niosąc szept co martwotę rwie w  pędy

A zrodzone uczucia we swym habicie

Żwawo tworzy świeżą pieśń gawędy


Ponad światem lecący pojazd kosmiczny

Im dalej od ziemi - bliżej nieba

Zaostrza się szept malując obraz cudny

Przy którym blednie splendor efeba



  Spis treści zbioru
Komentarze (0)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
brak komentarzy
© 2010-2016 by Creative Media
×