Przejdź do komentarzyNiebo umarłych poetów
Tekst 79 z 77 ze zbioru: Oczko, misie, puszcza
Autor
Gatuneksatyra / groteska
Formafraszka / limeryk
Data dodania2020-11-25
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń117

Noblista usiadł, odpalił laptopa 

(takie są normą w niebie u poetów) 

Zero w tym niebie przyziemnych kłopotów, 

nie goni żadna konieczna robota. 


Po całym niebie (tym właśnie – poetów) 

wieść gminna krąży, że w literaturze 

nowe są trendy (zwłaszcza w e- kulturze), 

duszki więc hurmem do kompów, tabletów...! 


Noblista chciwie przegląda paginy 

szukając nurtów, e-mód, awangardy... 

A że za życia był deko uparty, 

szybko ogarnął nową dyscyplinę 


tworzenia nicka, hasła i loginu. 

Zarejestrował: amator_na_stronie. 

(W kułak się śmieje – będzie heca! O nie! !!) 

Wmieszał się sprytnie między wiersze gminu. 


Uważnie czyta, gwizdnie, zaklnie czasem... 

Chyba czas przyszedł, że za słowa płacą, 

tyle narodu na wiersze go traci!? 

Nagle zakrzyknął – po swojemu – basem: 


O, gore, gore! - Wrzeszczy jak w ukropie – 

Wkleił ktoś  utwór -   mój  -  jak własne dzieło! 

Mowę nobliście na chwilę odjęło, 

kaszleć poczyna i dyszeć okropnie. 


Czyta komentarz, w którym (nie do wiary!) 

zjechał go krytyk, że mu kropki nie w smak, 

że takie rymy to bezspornie nietakt, 

poukładane... jakby nie do pary...! 


Inny ktoś chwali i dostawia plusa, 

po pleckach głaszcze (pewnie na zachętę). 

Niejeden połknął plagiatu przynętę 

nie rozpoznawszy znanego geniusza. 


Poeta myślał: będę w siódmym raju, 

poznam potomnych nowatorskie wiersze, 

duch mój pomoże, podpowie im jeszcze... 

Z radośći skoczy jak zając na haju! 


Jeszcze zaskoczy – po tym fakcie puentą: 

Trudniej o dobrą krytykę utworu, 

Niźli o Nobla! A Ty, słów złodzieju, 

`nie bądź bezpieczny - poeta pamięta!`




  Spis treści zbioru
Komentarze (11)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Pomysł i wykonanie moim zdaniem nowatorskie. Doszukuję się też aluzji...
avatar
Plagiatem NIE JEST ani karykatura, ani pastisz, ani Ani poetyckie "nawiązani" /koniecznie z kresowym tzw. zaciąganiem/.

D L A C Z E G O?

Ciekawych tematyki odsyłam do teorii dzieła sztuki /w tym teorii dzieła literackiego/
avatar
Zanim dzisiaj - w tych opresyjnych czasach - wsiądziesz do pociągu /"byle jakiego" pisownia celowa/,

pod groźbą publicznej chłosty koniecznie sprawdź,

czy przypadkiem nie był już kiedyś w rozkładzie jazdy czyjejś ważnej gwiazdy!!
avatar
Każdy tekst PO PUBLIKACJI przestaje być jedyną własnością Autora,

co oznacza,

że żyje odtąd również w krwioobiegu Czytelnika
avatar
Jeżeli Noblista - w niebie?? - nadal żywo zajmuje się ziemskim prochem, to

albo trafił nie tam, gdzie powinien,

albo przyznano mu nie tę nagrodę.

Jest też TRZECIA opcja, za której wymienienie płacę sześciopakiem.

Czas.... start!
avatar
Emilio....
http://wiersze.kobieta.pl/wiersze/niebo-umarlych-poetow-392115?page=2


Sporo lat temu na jednym z portali użytkownik wkleił wiersz Miłosza jako swój. W komentarzach pojawiły się pochwały, że "niezły tekst", że
"ładnie napisany wiersz" itp. Jeden z użytkowników postawił zarzuty, że nienajlepsze rymy, wytknął błąd interpunkcyjny...
Zanim ktoś napisał, że to przecież wiersz Miłosza.
Plagiat usunął administrator, a ja napisałam tę oto fraszke. Historię znajdziesz w linku.

Wiesz Emilko, publuxo to nie jest cały świat i nie wszystko się wokół niego kręci.
avatar
Optymisto, dzięki.
Co do aluzji - w komentarzu do Emilii podałam link do "aluzji".
avatar
Podana przez Poetessę kategoria satyra/groteska wyraźnie sytuuje ten tekst w nurcie literatury prześmiewczej, która ironizuje na własny temat. Jego /tekstu/ bohater liryczny - /literacki/ noblista że swoim współczesnym orężem walki z warchołami-Ziemianami - to alegoria wszystkich tych od zarania świata walecznych, którzy nawet TAM nie znajdą dla siebie ukojenia.

Niebo umarłych poetów (patrz nagłówek) - jak to tutaj widzimy - wciąż jest usłane kamieniami,

którymi zawsze można w kogoś rzucić /kto jest bez winy/.

Wiecznie żywe, uniwersalne przesłanie - a forma jak zawsze mistrzowska
avatar
Tego jednak nikomu nie buchnęłam ;-)

https://www.publixo.com/text/0/t/21121/title/Muzyka_tych,_co_mineli

Napisałam po śmierci Marka Grechuty; moja włoska Przyjaciółka odniosła do JP II i tak to - w jakimś sensie - zostało :)
avatar
Piękny Twój wiersz, Befano. Dzięki za odnośnik.
avatar
Poetyckie niebo dla każdego inne a przecież takie samo :)
© 2010-2016 by Creative Media
×