Dachy Heratu

Błądźmy po dachach Heratu,

nie pozwalaj mi otworzyć oczu,

nie daj mi dostąpić teraźniejszości.

Niech się gwiazdy palą,

widzę tamtych ludzi,

wieże minaretów,

śmiechy na dziedzińcach,

wezyrów w szatach gwiazd.

Słońce niech już nie wzejdzie,

dajcie mi klucze i kubek wody!

Nie mogę stąd odejść!

Chwalą mnie w Niebie,

Allah dopomoże,

gdy miasto obróci się w nicość.