Przejdź do komentarzyplamy na słońcu
Tekst 1 z 20 ze zbioru: Cartolinii
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2011-04-15
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2157

Rozlewam słońce na stole 

jak śmietankę do ziarnistego życia 

a kawa niedopita niby że pochmurno 

odwracam świat bokiem do ściany 

że nieistotne ludzie liczą mi kostki  

szczęścia jak kredyt 

historie wznoszą stosy powieść prawie 

o tych kostkach i kredytach 

a ja zostawiam tylko 

odsunięte puste krzesło

  Spis treści zbioru
Komentarze (4)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Bardzo piękny i dojrzały wiersz. Ile w nim mądrości, ile wyzwolonych emocji. A i warsztat twórczy wspaniały.
Pisząc ten komentarz, obawiam się, że jakieś sfrustrowane pacholę zaliczy Ciebie do Bandy Trojga. Ale co mi tam.
avatar
W takim razie banda czworga, poniewaz wiersz mnie ujął w niezwykly sposob. Swietny po prostu.
avatar
Co poetom ludzie liczą,
Ich zupełnie nie obchodzi.
Pisarz zawsze był kosmitą,
Co po chmurach brodzi.
avatar
Pięknie i wyraziście.
© 2010-2016 by Creative Media
×