Przejdź do komentarzyniedopowiedzenia
Tekst 47 z 55 ze zbioru: wciąż dziewczyna
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2016-02-24
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1241

zapodziała się gdzieś miłość przez długich lat parę 

by przypomnieć głupim sercom jakim była darem 

ufna nadal w uczuć głębię przysiadła w zadumie 

czeka choćby na znak mały czy któreś zrozumie 


powszedniała codziennością blakła rocznicami 

a wraz z nią przygasał płomyk już nie podsycany 

kiedy chłód przeniknął dreszczem zziębnięta zadrżała 

dogrzewała ją nadzieja lecz jakże się bała 


o te obie piękne dusze sobie przeznaczone 

teraz smutne niepewnością tęsknotą trawione 

jak im pomóc gdy w letargu gdzieś czułość zgubiły 

by na nowo móc usłyszeć kochana mój miły 


odsunęła się cichutko samotna niechciana 

na wygnanie lub śmierć może została skazana 

nie odeszła mimo wszystko wspaniała cierpliwa 

bo mądrzejsza i dojrzalsza od serc głupich bywa  

  Spis treści zbioru
Komentarze (2)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Pięknie, choć smutno. Ale tak to z miłością bywa. Pozdrawiam serdecznie. ;)
avatar
Pięknie, ale przecież ona sama się nie odsuwa.
© 2010-2016 by Creative Media
×