Przejdź do komentarzyMorze mi spiewa
Tekst 8 z 56 ze zbioru: U jak Ustka
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2017-07-03
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń966

Morze mi spiewa


Pomiędzy Ustką

a Orzechowem nad morzem

Pokonasz wreszcie pustkę

Tam morze zaśpiewa

także w tobie Zaśpiewają

drzewa I cały świat zaśpiewa

I nagle na nic się

nie gniewasz Nawet gdy morze

tak cię zmoże że już padasz

Wtedy siadasz i dumasz

i czasem piszesz A poprzez fal

szum Nie zdziw się Gdy

Jego slowa Usłyszysz poprzez fale

Takie jasne i proste Niebywale

Oczywiste I Zadnych nauk się nie

boisz Jemu wrogich I szkoda ci Tych

ubogich Co dojrzeć Go nie mogą

lub czują przed Nim Trwogę

A nie czują bezsensu zanurzania

się w Nicości Nieskończoności

Materialności wszelakiej

Naukowości Jednako

Sensownej Pusto

Bez

Niego


  Spis treści zbioru
Komentarze (3)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Dzięki bronmusie za szczery komentarz. Jeśli wiersz jest, a tak dość często bywa, tekstem "wypływającym z serca", trudno wtedy uniknąć "trącania o wiarę", skoro to uczucie się pojawia wraz z innymi skojarzeniami. Pozdrowienia znad morza.
avatar
Morze nam śpiewa (patrz tytuł) - a my śpiewamy morzu.

(patrz choćby słynne marynarskie szanty albo weneckie canzonetty czy muzyka wielkiego Rimskiego-Korsakowa)
avatar
Dzięki Emilio za życzliwe przecztanie i komentarz. To jest tekst bardziej płynący od serca, niż od umysłu. Do Boga, także, chyba, łatwiej jest trafić poprzez serce, aniżeli przez umysł.
Widzenie sercem, przeważa szalę na Jego stronę.
© 2010-2016 by Creative Media
×