Przejdź do komentarzyoswajanie śmierci
Tekst 6 z 60 ze zbioru: to nie selfie
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-01-02
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1578

kapcie szurają zgodnie ze swoją

wyleniałą istotą

głośnik drzemie za dnia

śpi nocą

trupy szklanek i talerzy

zalane mrokiem

liczą na spojrzenie

pro morte

szczęka żyje

życiem po życiu


pod groźbą nudy

staruszka

sięga po ostatnią deskę ratunku

łatanie dziury w całym

i ratowanie śmieci

przed wyrzuceniem na wieczność


to i tamto nie wystarcza

by okłamać śmierć

rano przyjdzie po swoje

  Spis treści zbioru
Komentarze (5)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Bardzo dobry oraz mądry wiersz :)

:)))
avatar
Bardzo mądry utwór!
avatar
Jako nowoczesne unijne europejskie społeczeństwo starzejemy się również unijnie, awangardowo - i po europejsku.
avatar
Ps. Jak wygląda u nas nowoczesne po europejsku unijne oswajanie śmierci:

- Jakaś gerontologia?
- A co to??
- To chociaż jakieś uniwersytety 3. wieku?
- Z trzeciego wieku.
- Jakaś eutanazja?
- Nigdy!
- To może te domy starców??
- Nie z tej ziemi...
- Zatem choć krematoria? Jakieś??
- Auschwitz!
avatar
Bardzo dobry wiersz i trochę kojarzy mi się z moim "Nowym Rokiem", mimo że dotyczy nieco odmiennej problematyki.
© 2010-2016 by Creative Media
×