Przejdź do komentarzyw zapamiętaniu
Tekst 7 z 158 ze zbioru: Dialog na dwa krzesła
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2018-04-02
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1373

(mojemu śp. Tacie - w kolejną rocznicę...)



pięć razy po dziesięć

dłoń skrupulatnie przelicza

powtarzalnie znajomo


za smutek

za radość

na chwałę


ku pamiętaniu

bez końca i szeptem

dokoła do nieskończoności


palce i wargi w harmonii

precyzja ruchu i słowa

po trajektorii pętli


za smutek

za radość

na chwałę


ku opamiętaniu



  Spis treści zbioru
Komentarze (5)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Pozostają wspomnienia.
Potrzeba takich emocji, które pomogą czas żałoby, smutku przetrwać i łzy upiększyć uśmiechem o wspólnie spędzonych chwilach.
Ja również, od siedmiu lat wspominam i "nieprofesjonalnie" ronię łzy...

Wzruszający wiersz.
Pozdrawiam.
avatar
Auroro, to tekst z 2007 roku.
Czas leci, żyja wspomnienia - dobra pamięć.
Pozdrawiam
avatar
Dobra pamięć :)
avatar
Tak :)
Pozdrawiam, Befano.
avatar
To klasyka liryki żałobnej. Trzykrotna wariacja frazy

w zapamiętaniu
ku pamiętaniu
ku opamiętaniu

(patrz tekst, dedykacja i wszystkie tytuły)

wprowadza nastrój niegasnącego buntu i wiecznej niezgody na podobną NIE DO PRZYJĘCIA stratę.

Kto nadal siedzi na jednym z dwóch krzeseł?
© 2010-2016 by Creative Media
×