Przejdź do komentarzyOcean Spokojny
Tekst 54 z 80 ze zbioru: Wolna przestrzeń
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2021-01-25
Poprawność językowa
- brak ocen -
Poziom literacki
- brak ocen -
Wyświetleń66

Ocean spokojny


Z plaży na błękit wody spoglądam

Dziwne w duszy obrazy maluje   

W błękit nieba z muzyką zapadam    

I w blasku słońca w niebo szybuje


Pragnę ducha w pokorę  uzbroić 

Jak oczko wody w jedność się złączyć  

Ocean, własnym kształtem napoić  

Wraz z innymi  falami się toczyć   

 

Ja ciebie widzę! Czy to być może?  

Że  Rajski Ogród w nim się przegląda   

I dusze ludzkie jak wodne złoże  

Bóg swoim okiem chętnie dogląda


I wszystkie dusze są takie bliskie 

Zespolone w Ocean Spokojny  

Na powrót wierzę w bliskie spotkanie  

Odnajdując wspólnie dar zbawienny


Ja ciebie kocham! W modrym błękicie 

Zastęp delfinów fruwa ze szczęścia   

Pomaga nam płynąć w drugie życie   

Do portu Dobrej Nadziei w objęcia


Ja tu siedzę na plaży i patrzę

Jak kręgi świateł w dal biorą fale  

A kiedy moment tajników zwietrzę   

Odpłynę w jasność z nimi na trwale


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Bardzo uduchowione strofy. Niebo przeglądające się w oceanie , wywołuje niezwykłe stany świadomości. Trzeba być wielkiej wiary, by z takim "oddaniem pisać" Z podobaniem i pozdrowieniem :)
© 2010-2016 by Creative Media
×