Przejdź do komentarzyTaniec czarownic
Tekst 2 z 2 ze zbioru: 1939-1945
Autor
Gatunekpoezja
Formautwór dramatyczny
Data dodania2012-02-10
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1595

Taniec czarownic


Rozebrali nas z normalnego świata

obcięli loki na krótko na męsko

zabrali  koszule spódnice spodnie

wepchnęli do łaźni odkazić ludzkość


wybrali z nas jeszcze przed pasiakami

kobiety chore kalekie niezdrowe

krzywymi plecami ciałem rękami

wstydem nagości do tańca zmuszone


przygrali rytmem szyderczego śmiechu

podskok tańczcie raz dwa podskok tańcz raz dwa

komedię nieszczęścia teatr dramatu

tańcz więźniarko taniec czarownic niech trwa



  Spis treści zbioru
Komentarze (7)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Dziękuję za uwagi. Jednak Kathrin tak ten taniec się nazywał, więc nie zmienię.
avatar
Poruszyłaś bardzo bolesny temat i bardzo trudny na poezję. Osobiście nigdy bym się nie odważył o tym napisać.

Istnieje niesamowity, mistrzowski wiersz, który noszę w pamięci do dzisiaj i który wówczas wstrząsnął mną do głębi, a podejmuje podobny temat.


Cytuję:

"I przejeżdżał bolejący Pan Jezus,
SS-mani go wiedli na męki,
postawili ich oboje pod miedzą,
potem wzięli karabiny do ręki.

"Słuchaj, Jezu, słuchaj, Ryfka, sie Juden,
za koronę cierniową, za te włosy rude,
za to, żeście nadzy, za to, żeśmy winni,
obojeście umrzeć powinni."

I ozwało się Alleluja w Galilei,
i oboje anieleli po kolei,
potem salwa rozległa się głucha...
"Słuchaj, dzieweczko!...Ona nie słucha...
avatar
Wiersz napisałam na podstawie reportażu w którym wypowiadały się byłe więźniarki. Temat owszem trudny i bolesny, ale dlaczego by go nie poruszac? Mną osobiście reportaż bardzo wstrząsnął.
avatar
Muszę przyznać, że też oglądałem i słuchałem tenże reportaż, tylko że dla Ciebie te poniekąd nieludzkie wydarzenia, a szczególnie ten wątek okazał się inspiracją do napisania wiersza. I właśnie tak teraz trzeba, jak nie tak, to inaczej, ale ciągle o tym mówić, a przynajmniej nie zapominać tego.
avatar
Taki mi się zrobiło boleśnie, wstydliwie. Oby nigdy więcej... Serdeczności.
avatar
Szukałam wiersza, któremu ofiaruje pierwszy komentarz. Ten "poruszył" moje myśli. Nie każdemu się to udaje. Wspaniały.
avatar
Dziękuję Moniq :)Zapraszam do innych.
© 2010-2016 by Creative Media
×