Przejdź do komentarzyŚcieżka życia
Tekst 4 z 7 ze zbioru: wiersze
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz biały
Data dodania2012-05-19
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń1713

Pokazałeś mi ścieżkę, po której teraz chodzę

Czuję się nieco zagubiony, nieco dziwnie dziś


Myślę, że wytrzymam wszystko

Z czymkolwiek przyjdzie mi się zmierzyć

Wtedy będę znać życie

Dzień po dniu


Myślałem, że mam wszystko

Lecz to wszystko było iluzją

Po prostu kolejne kłamstwa

By zbudować nowy świat



Ale wtedy pojawiłeś się Ty

I wskazałeś mi inną drogę

Przebijającą się

Przez mleczno- mglisty puch


Więc obserwuję Cię

I powiedz mi, co widzisz

Każdy z nas ma inny sposób

Widzenia świata


Będę wdzięczny, jeśli

Kiedy patrzysz na te same rzeczy

Widział je również moimi oczami

I zrozumiesz, że ja


Nie chcę być tutaj

Gdzieś indziej jest lepsze Ja

Czuję jak mój świat umiera

A wraz z nim część mnie


Nie chcę żyć wiecznie

Pragnę tylko ujrzeć światło

Czuję się coraz bardziej pogubiony

Im dalej brnę w nieznane


  Spis treści zbioru
Komentarze (1)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Ten wiersz nie potrzebuje zwrotek, to monolog o sobie samym przed jakimś ty, ale nie bardzo widzę potrzebę istnienia tego ty. Wiersz trzeba przeredagować, wycisnąć z niego wszystko co najlepsze i dodać trochę uczuć, żeby zabolało, wtedy chwyci niejednego za serce.
© 2010-2016 by Creative Media
×