Przejdź do komentarzyNostalgicznie jesienią
Tekst 4 z 21 ze zbioru: różne
Autor
Gatunekpoezja
Formawiersz / poemat
Data dodania2013-11-02
Poprawność językowa
Poziom literacki
Wyświetleń2161

Gdybym ja mógł posiąść

moc Wszechmogącego,

przegnałbym tę jesień

z dnia późnorocznego.


Przegnałbym tę jesień,

z melancholią w parze,

a dekretowałbym

wiosny czar w nadmiarze.


Chcę też letnią porą

życiem się radować,

zaś prozę jesienną

za horyzont schować.


Przyjdzie taka chwila,

że mnie jesień schwyta.

Byle jak najpóźniej...

Życie mi nie zgrzyta.

  Spis treści zbioru
Komentarze (9)
oceny: poprawność językowa / poziom literacki
avatar
Pięknie, lirycznie i nostalgicznie.
avatar
Jesień szybko minie,
minie także zima
i ta perspektywa
przy życiu mnie trzyma :)
avatar
Taki czas, jesienny. Potem znowu nadejdzie wiosna :)
avatar
Jesień niech zostanie
Z nami jak najdłużej,
Dzwoni kolorami,
Serce karmi łzami,
Rodzi jabłka duże...
avatar
Emilio! Wiosna w pełni, lata oczekujemy, a Ty mój jesienny, smętny wiersz wyciągnęłaś z czeluści lat minionych... ;)
Wiosna, wiosna proszę pani,
mami nasz świat kolorami,
oszałamia zapachami
;)
avatar
Wiosna, piękny Panie,
Z nami nie zostanie.
Świat nasyci złudzeniami,
Nas odkadzi wonnościami...
By odlecieć z słowikami.
avatar
To nie szkodzi, że odejdzie,
teraz jednak wiosna!
Niech najdłużej z nami będzie :)
avatar
Chętnie zrobiłabym to samo :) Piękna liryka Hardy :)
avatar
Miło mi, Atram :)
PS. Co zrobiłabyś tak samo? Napisała nostalgiczny wiersz czy zatrzymała wiosnę jak najdłużej? ;)
© 2010-2016 by Creative Media
×